De lange reis van Mr. Long

In 1979 kwam hij als Vietnamese bootvluchteling naar Nederland. Vijftien jaar oud. Nu al een paar decennia bouwt Long Nguyen aan zijn eigen culinaire bedrijf: Mr. Long. Met ook twee kiosken in de Johan Cruijff ArenA.

Op het industrieterrein in Oss – waar zoals gebruikelijk beton de boventoon voert – valt hij wel op: de boeddha voor de deur van het hoofdkantoor van Mr. Long, specialist in Aziatische lekkernijen. Oprichter en eigenaar Long Nguyen doet zelf open en gaat voor naar zijn kantoor, waar een groot stuurwiel tegen de muur staat. Monument voor een bootvluchteling die de overtocht heeft overleefd.


Bestemming: Biddinghuizen

De familie Long woont in het zuidelijke deel van Vietnam, in Nha Trang, vlak aan de kust van de Zuid Chinese Zee. Wanneer het communistische Noord-Vietnam het door de Amerikanen gesteunde Zuid-Vietnam inneemt, moet de 21-jarige broer van Long vluchten voor het communistische regime. Op aandringen van hun moeder neemt hij zijn vijftienjarige broer Long mee. ‘Er was geen toekomst meer in Vietnam’, vertelt Long Nguyen. ‘Samen met mijn broer en tientallen andere vluchtelingen ben ik in 1979 op een avond op een bootje gestapt. Wij namen afscheid van mijn moeder en mijn andere broers en zussen in de veronderstelling dat we onze familie nooit meer zouden zien. We hadden geen idee waar we terecht zouden komen. Mijn broer en ik dachten dat we misschien onderweg waren naar Amerika. De kans op overleven was klein. Uiteindelijk zijn we gered door een Nederlands schip. Dus werd de bestemming voor mijn broer en mij Nederland, en wel Biddinghuizen. Niet de Verenigde Staten. We kregen als Vietnamese bootvluchtelingen in die tijd in Nederland meteen een vluchtelingenstatus. Mijn broer vertrok naar Den Haag, waar hij een apothekersopleiding begon, ik bleef achter in een gezin in Biddinghuizen, waarmee ik nog steeds contact heb.

Na twee jaar Biddinghuizen vertrok Long naar Den Haag en voegde hij zich bij zijn broer. ‘De taal was voor ons Vietnamezen het grootste probleem. Mijn broer en ik zochten naar mogelijkheden om in ons onderhoud te voorzien. In Den Haag zagen we op de markt in de jaren ’80 veel Indonesiërs die loempia’s verkochten. Dat bracht ons op het idee om met Vietnamese loempia’s te beginnen. Eten is een belangrijk onderdeel van de Vietnamese cultuur en we merkten dat onze loempia’s in de smaak vielen bij de Nederlanders. Het was alleen moeilijk om een plek te veroveren op de markt in Den Haag. Er was een wachtlijst en je moest hopen dat er een koopman niet op kwam dagen, dan kon je zijn plek overnemen’.



Long besloot op zoek te gaan naar markten waar hij gemakkelijker terecht kon en kwam al snel in Brabant terecht, waar hij een pionier was met zijn loempia’s en later ook andere Vietnamese snacks. ‘Het was de droom van mijn broer dat onze Vietnamese snacks naast de Hollandse snacks van Mora in de vitrines van de supermarkten zouden komen te liggen. Dus begonnen we een eigen productiebedrijf met het geld dat we op de markten verdienden. Mijn broer is na een aantal jaar alleen doorgegaan met het productiebedrijf, ik ben verdergegaan met de distributie via markten en later grote festivals als Lowlands, North Sea Jazz en Zwarte Cross. Inmiddels staan we op ruim vijftig festivals in Nederland, België en Duitsland. Iedereen houdt van Vietnamese snacks.’


“Ik wil vooral mijn moeder laten zien dat de vlucht uit Vietnam een goede beslissing is geweest”

 

Voetsporen

Long Nguyen heeft tien mensen op kantoor werken, tijdens de drukke festivalperiode soms wel honderd. Veel van zijn medewerkers zijn familie of goede kennissen. Ook zijn zoon zit in het bedrijf. Mr. Long groeit gestaag. De populariteit van Vietnamees streetfood en Aziatische snacks neemt nog steeds toe. Alle locaties waar veel mensen samenkomen hebben de belangstelling van Long Nguyen. Zo heeft Mr. Long vestigingen geopend op een aantal NS-stations in Nederland en sinds 2012 zijn er ook twee kiosken in de Johan Cruijff ArenA. Long Nguyen: ‘Het is geweldig om in de ArenA te staan. Aziatisch snacken is populair in het stadion en een mooie aanvulling op de overige catering. Mijn droom is dat Mr. Long blijft groeien en dat mijn kinderen het nog succesvoller zullen maken. Ik wil mijn familie, mijn kinderen en vooral mijn moeder laten zien dat de vlucht uit Vietnam een goede beslissing is geweest. Mijn moeder was zelf ondernemer. We hadden twee fabrieken waar rijstkorrels werden gepeld en gepolijst om ze klaar te maken voor consumptie. Ik ben blij dat ik haar kan laten zien dat het goed is gekomen met haar twee gevluchte zoons en dat we in haar ondernemende voetsporen zijn getreden’.